Δε χρειάζεται να το κουράζετε πολύ όταν συζητάτε με φιλοισραηλινό, για το τι κατάφερε το Ισραήλ με τους πολέμους του 3,5 χρόνια τώρα. Απλά θα τον ρωτάτε επίμονα να επιτεύχθηκε ο στόχος που τέθηκε στην αρχή καθενός από τους πολέμους αυτούς: Στη Γάζα, ο διακηρυγμένος στόχος ήταν η καταστροφή της Χαμάς και ο ουσιαστικός η εκδίωξη των Παλαιστίνιων. Δεν επιτεύχθηκε κανένα από τα δύο. Φέιλ. Στο Λίβανο, ο διακηρυγμένος σκοπός ήταν η καταστροφή της Χεζμπολάχ και η κατάληψη των εδαφών του Λιβάνου μέχρι τον ποταμό Λιτάνι. Δεν επιτεύχθηκε κανένα από τα δύο. Φέιλ. Στο Ιράν, ο διακηρυγμένος σκοπός ήταν να εξασφαλιστεί πως αυτό δε θα έχει ποτέ πυρηνικά και μετά τον περσινό Πόλεμο των 12 Ημερών να μην έχει και βαλλιστικούς πυραύλους. Ο ουσιαστικός σκοπός ήταν να πέσει η Κυβέρνηση του Ιράν. Δεν επιτεύθηκε κανένα από τα τρία. Φέιλ. Πολύ δυνατό φέιλ. Και για όλα αυτά σκοτώθηκαν και σακατατεύτηκαν αρκετές χιλιάδες Ισραηλινών, χαντακώθηκε η ισραηλινή οικονομία, δημιουργήθηκε άσβεστο επιπλέον μίσος με όλους τους γείτονες του Ισραήλ και, κυριότερα όλων, φορτώθηκαν οι Ισραηλινοί μία γενοκτονία και τέτοιο διεθνές μίσος, που Ισραηλινοί τουρίστες θα τρώνε ροχάλες για δεκαετίες από τώρα, ακόμη και από απομονωμένους ιθαγενείς του Αμαζονίου και της Νέας Γουινέας. Έπος. Τζίνιους. Απλά τζίνιους. ΤΑΧΟ ΠΑΡΙ