Πέμπτη 13 Αυγούστου 2026

Δημήτρης Λέντζος ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος ΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΛΥΠΗΘΗΚΑ Με μια χαρά λυπήθηκα με δύο μαραζώνω για σένανε π' αρνήθηκα και σαν κεράκι λιώνω Όλα καλά και τέλεια στου κόσμου τη συντέλεια κι όλο πετώ τη σκούφια μου για τη χαρά τη κούφια μου χαρούμενος και πενθιμος λυπητερός και εύθυμος.

Mια μέρα σαν κι αυτή, πριν ακριβώς 38 χρόνια, προσγειώθηκε στις αμερικανικές αίθουσες το The Last Temptation of Christ του Μάρτιν Σκορσέζε, βασισμένο στο βιβλίο «Ο τελευταίος πειρασμός» (1955) του Νίκου Καζαντζάκη. Κι αυτή εδώ η φωτογραφία από τα γυρίσματα, θαρρείς βγαλμένη από βιβλικά κιτάπια, χρησμούς και προφητείες, με τον Γουίλεμ Νταφό να σπαράζει στον σταυρό και το βλοσυρό βλέμμα του Σκορσέζε να αγναντεύει πέρα από τον δικό μας ορίζοντα, κουβαλά μέσα της μια απόκοσμη και άγρια γοητεία. Λες και συλλαμβάνει μια υπερβατική στιγμή του σινεμά, που δεν μπορεί ακριβώς να αποδοθεί με εικόνες και λέξεις. Λίγους μήνες αργότερα, στις 13 Οκτωβρίου 1988, όταν η ταινία —που απηχεί τις διαχρονικές υπαρξιακές αναζητήσεις του Σκορσέζε περί αμαρτίας, ενοχής και εξιλέωσης, αλλά και το καζαντζακικό πνεύμα του θεϊκού εξανθρωπισμού— κυκλοφόρησε στην Ελλάδα, η Ιερά Σύνοδος ζήτησε σχεδόν αστραπιαία την απαγόρευσή της. Εκείνες τις ημέρες, οι κινηματογράφοι Τροπικάλ, Έμπασσυ και Όπερα των Αθηνών δέχτηκαν επίθεση από ορδές φανατισμένων πιστών, οι οποίοι έσκισαν τις οθόνες και προκάλεσαν εκτεταμμένες ζημιές, προπηλακίζοντας τους θεατές. Τον Νοέμβριο του 1988, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών αποφάσισε την απόσυρση της ταινίας από τις ελληνικές αίθουσες, ενώ στις αρχές των 00s ακυρώθηκε η προγραμματισμένη προβολή της στην ελληνική τηλεόραση, έπειτα από δριμεία παρέμβαση της τότε εκκλησιαστικής ηγεσίας. Cinedogs

Νίκος Καλογερόπουλος: Το σπαρακτικό φινάλε στην κηδεία του με το τραγούδι «Καραϊσκάκης» Άκου ρε γιε της Καλογραιάς, ο φίλος σου είμαι ο Πανουργιάς και το δεξί σου χέρι κι εκείνος που καλύτερα απ’ ολουνούς σε ξέρει. Λένε πως παίζεις με χανουμάκια, με τουρκοπούλες και Καλογραιές και σ’ αραδιάζουνε βρισιές. Πως μπαινοβγαίνεις στους μαχαλάδες, με ντερβησάδες στήνεις χορό και με ρωτάν και τι να πω; Λένε πως έχεις αλισβερίσι, μ’ Αλή Πασάδες κάνεις χωριό και σε ρωτάω τι να τους πω. Πες τους ρε φίλε Πανουργιά, (ορέ) έχω στον πούτσο μου βιολιά, έχω και τουμπερλέκια κι όπως γουστάρω τα βαρώ και σπάω τα ζεμπερέκια. Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω και αν αργήσω δώσ’ τους κι αυτό, είναι τ’ αρχίδια μου τα δυο. Όπως στα λέω να τους τα γράψεις, όπως στα λέω να τους τα πεις, Καραϊσκάκης σεβνταλής, Καραϊσκάκης μπεσαλής. Καραϊσκάκης γεια χαρά, γεια σου ρε γέρο του Μοριά και γεια που σ’ αγαπάνε. Γεια τους που δε λυγίζουνε και που δεν προσκυνάνε. Λένε για μένα τα καρακόλια, άκου τι λένε να μη γαμεί, μίλα κι εσύ ρε Θοδωρή. Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις, όπως τα λέμε να τους τα πεις, Καραϊσκάκης, Θοδωρής. Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις, όπως τα λέμε να τους τα πεις, Κολοκοτρώνης και Γιωργής, Καραϊσκάκης, Θοδωρής. Γεια σου Ανδρούτσο, γεια χαρά, γεια σας παιδιά μου αητόπουλα, που `χετε αητό πατέρα κι όποιος δε με κατάλαβε, τότε ας μας κάνει αέρα. Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις, όπως τα λέμε να τους τα πεις, Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής. Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω, έτσι μου είπαν λόγω τιμής, Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής. Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω, έτσι μου είπαν λόγω τιμής, μαζί τους είμαστε κι εμείς μαζί σας είμαστε κι εμείς. Στίχοι: Καλογερόπουλος Νίκοs ΤΑ Τετραθεμελα ΤΟΥ Κοσμου

Mi sembra di vederli..... Sounds and fascinations