Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

ACCADDE OGGI: il 𝟭𝟵 𝗻𝗼𝘃𝗲𝗺𝗯𝗿𝗲 𝟭𝟵𝟴𝟮 esce per la Swan Song Records "Coda", primo album antologico dei Led Zeppelin, contenente brani inediti. Prodotto da Jimmy Page. #ledzeppelin #codaalbum #jimmypage #ThisDayInRock #SwanSongRecords Autostrada per l'inferno

White Against the Landscape Clean architectural volumes meet the landscape in a composition of light, water and natural textures. Το Λευκό στο Τοπίο Καθαρές αρχιτεκτονικές φόρμες συναντούν το τοπίο σε μια σύνθεση φωτός, νερού και φυσικών υφών. 📍 Paros 📐 Design: Studio 265 Architecture + Building

共同通信:日本の首相、米中協議後にトランプ氏との緊密な協力を確認 「これが『緊密な協力』ってやつだよ。」 #高市は辞任しろ

Ποιος εξαργυρώνει το Πολυτεχνείο σήμερα; Από τους πρωταγωνιστές του αρκετοί έχουν πεθάνει και όσοι ζουν έχουν αποσυρθεί από τον δημόσιο βίο. Ό,τι ήταν να εξαργυρώσουν το έχουν κάνει προ πολλού. Επιπλέον, για να εξαργυρώνεται κάτι πρέπει να έχει αξία ή έστω να θεωρείται ότι έχει αξία. Πόση αξία αναγνωρίζει στο Πολυτεχνείο η σημερινή κοινωνία; Τα κόμματα βγάζουν τις συνήθεις επετειακές ανακοινώσεις που δεν συγκινούν κανέναν. Στην πορεία συμμετέχουν τελετουργικά μερικές χιλιάδες αριστεροί φωνάζοντας βαριεστημένοι μαχητικά συνθήματα που δεν τα πιστεύουν ούτε οι ίδιοι. Το Πολυτεχνείο αφορά μόνο δύο κατηγορίες ανθρώπων που διαρκώς συρρικνώνονται: Αυτούς που το τιμούν γιατί συμμερίζονται τα μηνύματά του και κυρίως τη μορφή του – την εξέγερση. Και εκείνους που το βδελύσσονται μαζί και τα μηνύματά του, αλλά κυρίως βδελύσσονται τους υποστηρικτές του. Οι υπόλοιποι – η μεγάλη πλειονότητα δηλαδή – απλώς αδιαφορούν. Κάθε χρόνο αυτοί που το τιμούν ανταλλάσσουν διαξιφισμούς με εκείνους που το βδελύσσονται. Η ρητορική αντιπαράθεση για το Πολυτεχνείο είναι ο μόνος τρόπος το Πολυτεχνείο να εξάψει πάθη. Όσο λοιπόν το «εξαργυρώνουν» οι υποστηρικτές του, άλλο τόσο το εξαργυρώνουν οι πολέμιοί του. Ίσως μάλιστα οι δεύτερι να το εξαργυρώνουν περισσότερο, διότι το Πολυτεχνείο για τους πολέμιούς του είναι ένα, κατά Σπινόζα, αρνητικό πάθος – είναι μίσος. Και όποιος μισεί προσπαθεί να καταστρέψει το αντικείμενο του μίσους του, γεγονός που τον εγκλωβίζει σε αδυναμία. Για αυτό κάθε χρόνο επαναλαμβάνουν τις ίδιες συκοφαντίες για το Πολυτεχνείο – ότι δεν υπήρχαν νεκροί, ότι οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου, ότι εξαργυρώνεται από τους αριστερούς κλπ. Μια αιτία του μίσους είναι ο φθόνος – οι πολέμιοι του Πολυτεχνείου κατηγορούν τους υποστηρικτές του ότι καπηλεύονται την εξέγερση. Στην πραγματικότητα, τους κατηγορούν ότι τους έκλεψαν την απόλαυση – οι αριστεροί έχουν ηθικό πλεονέκτημα αλλά δεν το αξίζουν, με αποτέλεσμα αυτοί που το αξίζουν να μην το έχουν. Οι άνθρωποι βέβαια σπάνια παραδέχονται τον φθόνο τους διότι προδίδει την αδυναμία τους. Προτιμούν να τον μεταμφιέζουν σε ηθική αγανάκτηση και κριτική απέναντι σε εκείνους που απολαμβάνουν χωρίς να το «δικαιούνται». Αλλά η διαρκής σύγκριση με τους άλλους, τους καθιστά μονίμως ετερόνομους και δυστυχισμένους. Η χαρά τους εξαρτάται από τη λύπη των αντιπάλων τους και το αντίθετο. Αλλά όσο περισσότερο πασχίζουν να απαξιώσουν το Πολυτεχνείο, τόσο περισσότερο σημαντικό το καθιστούν. Αλλιώς γιατί αφιερώνουν τόσο κόπο και πάθος για ένα ασήμαντο γεγονός; Τον Αρκά ή όποιον κρύβεται πίσω από τον σημερινό Αρκά, δεν τον ενοχλούν αυτοί που «εξαργυρώνουν» το Πολυτεχνείο. Τον ενοχλεί το ίδιο το Πολυτεχνείο, ενδεχομένως και ο παλιός εαυτός του που κάποτε πίστεψε σε αυτό. Όσοι το «εξαργυρώνουν» του θυμίζουν απλώς τι ήταν κάποτε και πού κατάντησε σήμερα…

Μιά τελευταία αγκαλιά

● A destra un militare israeliano, a sinistra un bambino ebreo vittima dell’Olocausto che grida “Not in my name”, “Non in mio nome”. La nuova opera di Laika, in via Magnaghi a Roma, compare all’indomani dell’approvazione del contestato ddl Antisemitismo. Ma non è il primo poster che la street artist dedica al ddl 1004. L’altro era apparso lo scorso 12 ottobre: in quell’occasione veniva raffigurato il premier israeliano Benjamin Netanyahu assieme a un militare dell’Idf sotto una campana di vetro. Il ddl Antisemitismo, scrive Laika in una nota, “che equipara antisemitismo ad antisionismo, col rischio di limitare di fatto la critica alle politiche dello Stato di Israele", è “una delle pagine più vergognose della Repubblica e un atto repressivo, di censura. Gridare 'Palestina libera' non può essere un reato in un paese democratico". Secondo l'artista, allargare la definizione di antisemitismo "per tutelare lo sterminio dei palestinesi e le violenze dei coloni significa mancare di rispetto al milione di morti di Auschwitz-Birkenau, ai 925.000 di Treblinka, ai 435.000 di Belzec e a tutti gli altri. Mettere sullo stesso piano la discriminazione di una comunità religiosa e uno stato suprematista religioso non farà altro che alimentare odio". Conclude Laika: "Combatterò sempre contro l'antisemitismo, perché sono profondamente antifascista e mi batterò affinché gli eredi di quei fascisti che nel 1938 introdussero le leggi razziali, e che oggi difendono l'ennesima pulizia etnica, vadano a casa". * L'Espresso