Σάββατο 23 Μαΐου 2026
Η Μεσόγειος ζώνη πολέμου • Ο πόλεμος μεταφέρεται στη Μεσόγειο • Ουκρανικά ντρόουν αλωνίζουν ανενόχλητα, η Σούδα είναι ορμητήριο των ΗΠΑ αλλά και στόχος, ισραηλινές στρατιωτικές δυνάμεις κάνουν ρεσάλτα σε ελληνικές και κυπριακές θάλασσες, η Τουρκία προωθεί τη «Γαλάζια Πατρίδα» • Να πάμε κόντρα στον «ρεαλισμό του πολέμου, της υποτέλειας και της δορυφοροποίησης» που υπηρετεί το μεταπρατικό πολιτικό σύστημα • Μεγάλη η ανάγκη για ένα σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, δημοκρατικής και κοινωνικής αλλαγής
Παρασκευή 22 Μαΐου 2026
63 χρόνια από την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη Το βράδυ της Τετάρτης στις 22 Μαΐου του 1963, ο Γρηγόρης Λαμπράκης ξεκίνησε από το ξενοδοχείο Κοσμοπολίτ της Θεσσαλονίκης, για να πάει στην εκδήλωση «Ειρήνη και αφοπλισμός διά τον κόσμον ολόκληρον και διά την Ελλάδα», που διοργάνωσε η «Επιτροπή δια την διαθνή ύφεσιν και ειρήνην», στην οποία ήταν ομιλητής. Από νωρίς το απόγευμα δεκάδες παρακρατικοί πραγματοποιούσαν αντισυγκέντρωση στα πεζοδρόμια των οδών Σπανδωτή, Ερμού και Βενιζέλου πολύ κοντά στο κτίριο της συγκέντρωσης όπου θα μιλούσε ο Γρηγόρης Λαμπράκης. Αφού ολοκλήρωσε την ομιλία του ο βουλευτής της ΕΔΑ φώναξε από το μικρόφωνο: «Προσοχή, προσοχή. Εδώ βουλευτής Λαμπράκης. Σαν εκπρόσωπος του Έθνους και του Λαού, καταγγέλλω ότι υπάρχει σχέδιο δολοφονίας μου και καλώ τον υπουργό Β. Ελλάδος, τον νομάρχη, τον εισαγγελέα, τον στρατηγό Χωροφυλακής Μήτσου, τον διευθυντή της Αστυνομίας και τον διοικητή Ασφαλείας να προστατέψουν τη συγκέντρωση και τη ζωή μου.» Μετά το τέλος της εκδήλωσης δέχθηκε δολοφονική επίθεση στη διασταύρωση των οδών Ερμού και Ελ. Βενιζέλου από τρίκυκλο, στο οποίο επέβαιναν οι παρακρατικοί Σπύρος Γκοτζαμάνης και Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης. Τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε στις 27 Μαΐου 1963, σε ηλικία 51 ετών. Μετρονόμος Θανάσης Συλιβός
Πέμπτη 21 Μαΐου 2026
Η Άνοιξη αυτή μας βρήκε όλους απροετοίμαστους κι ανόρεκτους ή αδιάφορους - απροετοίμαστη κι η Άνοιξη, σε κάθε βήμα της κοντοστέκεται σαστίζει και σωπαίνει κάτω από τα λίγα της δέντρα - δε ρωτάει. Το φως επιστρέφει απ' το περσινό Καλοκαίρι κατάκοπο κι αφηρημένο, απόμακρο, παραξενεμένο απ' την καινούργια του νεότητα. Γιάννης Ρίτσος Η ΑΝΟΙΞΗ (1958) ................................................................... Από το βιβλίο Ο ΟΔΗΓΟΣ ΤΟΥ ΑΣΑΝΣΕΡ Πηγή φωτογραφίας: Έρη Ρίτσου - Μουσείο Μπενάκη
Όταν ο Ανδρέας μιλούσε επι τρεις ώρες στο πρώτο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, υπό τους ήχους των Carmina Burana. Ήταν μια ζεστή ημέρα του Μαΐου του 1984 ( σαν σήμερα), με θερμοκρασία να ξεπερνά εκείνη την ημέρα τους 30 βαθμούς όταν πραγματοποιήθηκε, το πρώτο συνέδριο του ΠαΣοΚ. Ήδη ο Ανδρέας Παπανδρέου βρισκόταν στην εξουσία από το 1981 και η ατμόσφαιρα ήταν πανηγυρική. Τόσο που νόμιζε κανείς πως γινόταν μετά από νίκη του ΠαΣοΚ, παρά σε συνέδριο κυβερνώντος κόμματος. Η αίθουσα, παρά τη ζέση, ήταν ασφυκτικά γεμάτη. Τα Carmina burana του Carl Orff έπαιζε στην διαπασών. Έμελλε να ήταν το σήμα κατατεθέν του ΠαΣοΚ, η μουσική που δεν άφηνε κανέναν ασυγκίνητο, ακόμα και για αυτούς που την άκουγαν για πρώτη φορά. Πάνω στην εξέδρα η τρόικα του Κινήματος, ο Γιώργος Γεννηματάς, ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ο Κώστας Λαλιώτης. Στον Λαλιώτη είχε περισσότερη αδυναμία ο Ανδρέας Παπανδρέου και το έδειχνε. Αδυναμία είχε και στον Κώστα Σκανδαλίδη (που ήταν και λογογράφος του). Ο Γιώργος Γεννηματάς ήταν ο πιο θεωρητικός, ο Άκης ο πιο εκδηλωτικός. Δίπλα τους ο Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, ο συγκεντρωσιάρχης του ΠαΣοΚ, που έπινε νερό στο όνομα του Ανδρέα. Πιο πίσω η Βάσω Παπανδρέου, ο τότε Πρόεδρος της Βουλής Γιάννης Αλευράς, ο Απόστολος Κακλαμάνης και όλα τα «παιδιά της Αλλαγής». «Παιδιά της Αλλαγής», έτσι αυτοαποκαλούνταν γιατί ούτε παιδιά ήταν (με την στενή έννοια του όρου) ούτε αλλαγή μπορείς να το πεις μετά από τρία χρόνια στην εξουσία. Η πραγματική αλλαγή έγινε το 1981 και από τότε δεν ξανάγινε... Ολίγον όμως ενδιέφερε τους συνέδρους. Περίμεναν υπομονετικά την έλευση του αρχηγού, του Προέδρου του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κόμματος, του Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτό πάλι το όνομα με τρία γράμματα σαν... σιδηρόδρομος φάνταζε για τους συντάκτες ύλης των εφημερίδων. Πού να χωρέσει σε τίτλους. Ευτυχώς ο Σταύρος Ψυχάρης του τότε ιστορικού «Βήματος», το συντόμευσε, το έκανε ΠαΣοΚ. Από τότε αυτό έμεινε. Άλλωστε έως τώρα τα κόμματα είχαν τρία γράμματα, όπως Νέα Δημοκρατία, Ένωση Κέντρου, Ενωμένη Αριστερά, ή ΚΚΕ για συντομία. Στο μικρόφωνο η δημοσιογράφος Συλβάνα Ράπτη (και παρουσιάστρια δελτίου ειδήσεων στην ΕΡΤ2) μετέδιδε διάφορα συνθήματα του τύπου «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά» και το περίφημο «εμπρός Ανδρέα για μια Ελλάδα νέα». Ο Μένιος Κουτσόγιωργας, χαμογελούσε, κοίταζε συνεχώς προς την είσοδο μήπως και φανεί ξαφνικά ο Ανδρέας. Οι σχέσεις του με τον Ανδρέα ήταν πάντοτε αδελφικές. Ο Κώστας Σημίτης καθόταν σχεδόν μόνος του στην πρώτη σειρά. Ήταν από τους συνιδρυτές του ΠαΣοΚ. Και ξαφνικά η μουσική δυνάμωσε, οι ιαχές «εμπρός Ανδρέα για μια Ελλάδα νέα» ηχούσαν παντού, γινόταν ένας πραγματικός πανζουρλισμός και κάνει την εμφάνισή του ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ήταν η δεύτερη εμφάνισή του στο Συνέδριο εκείνη την ημέρα. Η πρώτη ήταν όταν έφθασε στο συνέδριο. Κατέβηκε από τη θωρακισμένη μαύρη Mercedes του, από πίσω του σαν σκιά του ο πιστός φρουρός του Αντρίκος, πιο πίσω η Μαργαρίτα. Ανέβηκε στο σκαλί της πόρτας του αυτοκινήτου. Χαιρέτησε τα πλήθη που ούρλιαζαν μόλις τον αντίκρυσαν. Έκανε το σήμα της νίκης και μπήκε στην αίθουσα του Συνεδρίου. Όχι δεν ήταν μόνος και αυτή ήταν η έκπληξη του Συνεδρίου. Μαζί του ήλθε και ο Γιασέρ Αραφάτ, ο Παλαιστίνιος ηγέτης, με ένα ουλαμό γυναικών σωματοφυλάκων με τα καλάσνικωφ ανά χείρας. Επικεφαλής της φρουράς του ήταν ένας Γερμαναράς (ξανθός μεν πλην όμως αγριωπός). Εκείνη την ημέρα ο Γιασέρ Αραφάτ έκανε μία προφητική δήλωση. Είπε ότι «το μεγαλύτερο όπλο που διαθέτουν οι Παλαιστίνιοι, είναι η μήτρα της παλαιστίνιας μάνας», θέλοντας να πει ότι οι Παλαιστίνιοι αυξάνονται και πληθύνονται πολύ πιο γρήγορα (με τις πολυπληθείς οικογένειες του), παρά οι Ισραηλινοί και έτσι μπορούν να κατακτήσουν την Δεξιά Όχθη. Οι σύνεδροι όμως δεν έδωσαν και τόση σημασία. Τους ενδιέφερε ο Ανδρέας, οι εξαγγελίες του (για αναγνώριση της εθνικής αντίστασης) κάποιες πληροφορίες που είχαν διαρρεύσει για ανασχηματισμό και τι θα γίνει με τις τουρκικές προκλήσεις. Ο Ανδρέας ήταν αυτός που έλεγε συνεχώς για το FIR Αθηνών. Η δεύτερη έκπληξη εκείνη τη ζεστή ημέρα του Μαΐου, στο πρώτο συνέδριο του ΠαΣοΚ ήρθε πάλι από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Έφερε επίσης μαζί του την χήρα του Σαλβαδόρ Αλιέντε. Του προέδρου της Χιλής που δολοφονήθηκε από τον φασίστα Πινοσέτ. Ο Ανδρέας πήρε κάποια στιγμή τον λόγο. Η ομιλία του έμεινε στην ιστορία, όχι κανέναν ιδιαίτερο λόγο, αλλά επειδή μίλησε χωρίς διακοπή επί τρεις ολόκληρες ώρες. Τρεις ώρες μιλούσε κάνοντας τους εκπροσώπους του Φιντέλ Κάστρο που ήταν εκεί να ενθουσιαστούν. Ο Κάστρο βλέπετε όταν μιλούσε μπορεί κα να ξεπερνούσε τις πέντε ώρες. Θυμάμαι σε μια συνέντευξή, του έγινε μια και μοναδική ερώτηση και αυτός απαντούσε επί τέσσερις ώρες, σε αυτήν την μία και μοναδική ερώτηση. Οι 2.500 σύνεδροι φώναζαν ρυθμικά αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα και «Ανδρέας- Ανδρέας». Από τότε έγιναν πολλά συνέδρια του ΠαΣοΚ, αν και το αμέσως επόμενο έγινε το 1990 λίγο μετά το «βρώμικο 1989», την παραπομπή του Ανδρέα στο Ειδικό Δικαστήριο και τις τρεις συνεχόμενες ήττες. Υπήρξαν συνέδρια όπου ειπώθηκαν σπουδαία συνθήματα όπως το «ΠαΣοΚ δεν κληρονομείται», συνέδρια για την μετά τον Ανδρέα εποχή, αλλά κανένα συνέδριο δεν ήταν σαν το πρώτο. Ο παλμός, ο ενθουσιασμός και το Carmina burana, οι περισσότεροι νόμιζαν ότι αυτά έγραψαν ιστορία. Στην πραγματικότητα την Ιστορία την έγραψε ο Ανδρέας… Nikos Hassapopoulos
Καλυψώ Κανάκη Η δρ Μάργκαρετ Κόνολι, αδελφή της προέδρου της Ιρλανδίας Κάθριν Κόνολι, συγκαταλέγεται μεταξύ των τουλάχιστον έξι από τους 15 Ιρλανδούς συμμετέχοντες του στολίσκου Global Sumud με προορισμό τη Γάζα, οι οποίοι συνελήφθησαν από το Ισραήλ, σύμφωνα με τους διοργανωτές. Ο στολίσκος δημοσίευσε βίντεο της Μάργκαρετ και άλλων πέντε ατόμων, τα οποία φαίνεται πως είχαν καταγραφεί πριν από τη σύλληψή τους. Στο βίντεο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του Global Flotilla, η ίδια δηλώνει: «Αν παρακολουθείτε αυτό το βίντεο, σημαίνει ότι με απήγαγαν από το σκάφος μου στον στολίσκο οι ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις και τώρα κρατούμαι παράνομα σε ισραηλινή φυλακή» Είμαι πολύ περήφανη που συμμετέχω σε αυτόν τον στολίσκο – είναι ο μεγαλύτερος που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα».είπε, κρατώντας το ιρλανδικό διαβατήριό της στο δεξί της χέρι και φορώντας ένα μπλουζάκι με έναν χάρτη της Ιρλανδίας. «Η υπόθεση της Παλαιστίνης είναι η ηθική πυξίδα της εποχής μας. Είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους», πρόσθεσε στο βίντεο. «Οι Παλαιστίνιοι θα σώσουν την ανθρωπιά μας».
ACCADDE OGGI: il 𝟮𝟭 𝗺𝗮𝗴𝗴𝗶𝗼 𝟭𝟵𝟳𝟲 esce per la Columbia Records "Agents of Fortune", quarto album in studio dei Blue Öyster Cult, prodotto da Murray Krugman, Sandy Pearlman e David Lucas. #blueoystercultt #AgentsOfFortune #columbiarecords #murraykrugman #sandypearlman #DavidLucas #ThisDayInRock Autostrada per l'inferno
Τρίτη 19 Μαΐου 2026
Oggi ricordiamo la nascita di Ho Chi Minh, guida della liberazione del Vietnam, simbolo dell’anticolonialismo e della lotta dei popoli contro l’imperialismo. Vogliamo farlo attraverso le parole di un altro gigante della storia rivoluzionaria, Fidel Castro: “Il compagno Ho Chi Minh, in maniera geniale, combinò la lotta per l'indipendenza nazionale con la lotta per i diritti delle masse oppresse dagli sfruttatori e dai feudali. Vide che il cammino era la combinazione dei sentimenti patriottici dei popoli con la necessità di liberarsi dello sfruttamento sociale. La liberazione nazionale e la liberazione sociale furono i due pilastri su cui si basò la sua dottrina. Però vide, inoltre, che i paesi arretrati per il colonialismo potevano fare un salto nella storia e costruire la loro economia lungo i cammini del socialismo, salvandosi dai sacrifici e dagli orrori del capitalismo.” Le parole di Fidel colgono il cuore dell’esperienza vietnamita: la lotta per l’indipendenza nazionale non separata dalla lotta contro lo sfruttamento sociale. Ho Chi Minh dimostrò che un popolo oppresso può organizzarsi, resistere e vincere anche contro le più grandi potenze imperialiste del proprio tempo. La sua eredità continua ancora oggi a parlare ai popoli che lottano per sovranità, dignità e giustizia sociale. Gloria a Ho Chi Minh! Gloria al Vietnam socialista!
Σαν σήμερα γεννήθηκε στις 18 Μάη 1814 -με το παλαιό ημερολόγιο- στο Πριεμούκινο της Ρωσίας ο αναρχικός επαναστάτης Μιχαήλ Αλεξάντροβιτς Μπακούνιν. "Αυτός ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε κάτω από ένα συνηθισμένο άστρο, αλλά κάτω από έναν κομήτη". (Αλέξανδρος Χέρτσεν) Βιογραφικά στοιχεία του Μπακούνιν και η μπροσούρα του Θεός και Κράτος: https://anwthrwskw.espivblogs.net/files/2013/12/%CE%9C%CE%B9%CF%87%CE%B1%CE%AE%CE%BB-%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CE%B9%CE%BD-%CE%98%CE%B5%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%95%CE%BB%CE%B5%CF%8D%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%A4%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%82-1986.pdf (Στη φωτογραφία ο Μιχάλης έξω από το ΟΑΚΑ στη συναυλία των Μετάλλικα)
19 Μαΐου ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων στο Μικρασιατικό Πόντο. Φύγαμε και πήραμε μαζί μόνο τις ψυχές μας ... “Ήμουν οχτώ χρονών. Μια μέρα, στο χωριό, οι τούρκοι συγχωριανοί και γείτονες, μας ειδοποίησαν ότι έπρεπε να φύγουμε. Θα έρχονταν οι Τσέτες... Φωνές, κλάματα, μοιρολόγια. Βγήκαμε στους δρόμους. Από τη βιασύνη δεν προλάβαμε να πάρουμε τίποτε μαζί παρά μόνο τις εικόνες... και την ψυχή μας. Δεν καταλάβαινα και πολλά.” Από την αφήγηση ενός 98χρονου πρόσφυγα στα παιδιά του, στα εγγόνια του και τα δισέγγονα του. Θέλει, λέει, να θυμούνται όλοι, να μη μισούν αλλά και να μην ξεχνούν... (....) Η γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 – 1923 ) με 353.000 νεκρούς αποτελεί τη δεύτερη μεγάλη γενοκτονία του αιώνα μας. Το Φεβρουάριο του 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαϊου ως Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο μικρασιατικό Πόντο την περίοδο 1916-1923. Η αναγνώριση αυτή, παρόλη την εβδομηκονταετή καθυστέρηση, δικαίωσε ηθικά τον ποντιακό ελληνισμό και συνέδεσε το σύγχρονο ελληνισμό με την ιστορική του μνήμη. .... Φυσάει αδιαφορία κοινωνικοπολιτικά θέματα
Κυριακή 17 Μαΐου 2026
«Αλλά ο διάβολος ήταν τόσο κουρασμένος να αφήνει τα πάντα στους ανθρώπους, που ήξεραν πώς να τα πάνε καλύτερα από αυτόν. » Λεονάρντο Σκιάσια Σκληρά λόγια, αλλά απίστευτα επίκαιρα. Μερικές φορές το κακό δεν χρειάζεται μάσκες: το μόνο που χρειάζεται είναι αδιαφορία, απληστία και απώλεια ανθρωπιάς. La classe operaia va in paradiso
Πριν από πολλά έτη φωτός, ένας μπαρουτοκαπνισμένος Αραφάτ, ηγέτης της παλαιστινιακής αντίστασης σε μια δύσκολη καμπή και μια Ελλάδα, του Ανδρέα, φιλόξενη και αξιοπρεπής, συμπονετική και με αγωνιστικό και πολιτικό ήθος.. Αφού έζησε κρυφά στη Βηρυτό γα να ξεφύγει από τις ισραηλινές δυνάμεις, ο Γιάσερ Αραφάτ, επικεφαλής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ), έφυγε από τον Λίβανο μαζί με μέλη της οργάνωσης επιβαίνοντας στο ελληνικό πλοίο «Ατλαντίς», με προορισμό μια νέα εξορία στην Ελλάδα και στη συνέχεια στην Τύνιδα. Η εκκένωση εποπτεύθηκε από τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Χαβιέρ Πέρεζ ντε Κουέγιαρ, με το πλοίο να έχει ναυλωθεί από το ελληνικό Υπουργείο Εμπορικού Ναυτικού και να φέρει τόσο την ελληνική όσο και τη σημαία του ΟΗΕ, μια κίνηση που αποσκοπούσε να διασφαλίσει την ασφάλεια της εκκένωσης, ως προληπτικό μέτρο ενάντια στην ισραηλινή επιθετικότητα. Ο Αραφάτ μιλά για το πεπρωμένο του και το μέλλον της Παλαιστίνης. Το Le Bateau de l’exil είναι ένα εξαιρετικό ιστορικό ντοκουμέντο. Η σκηνοθέτις Jocelyne Saab ήταν η μόνη που επιτράπηκε να επιβιβαστεί στο πλοίο με κάμερα για να καταγράψει αυτό το ταξίδι. (Από ανάρτηση της Juliette Gata Juliette Georgiades) Δείτε το φιλμ, δεν ήξερα καν ότι υπήρχε. Η γενιά μου θα θυμηθεί και θα συγκινηθεί, η νεότερη γενιά δεν θα μπορεί να διανοηθεί ότι υπήρξε ποτέ μια τέτοια Ελλάδα... ***Το λινκ στο 1ο σχόλιο (Via Δημήτρης Πλειώνης) Από Ιάσονας Θηλυκός. https://m.ok.ru/video/4464215394842?fbclid=IwdGRjcAR2cGZjbGNrBHZwYmV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHhLartY1t7DnV0Yd6tvXTERZM4R_WPUFulgSYFfNHaJYMHYOxycLYLIMDytJ_aem_RIR8O3i-ekUquMQDiy7PjQ
Όταν η Ελλάδα ήταν στη σωστή πλευρά της ιστορίας... "Οι Παλαιστίνιοι έχουν εκδιωχθεί από την πατρίδα τους. Δικαιούνται να κάνουν τα πάντα. Είναι αδύνατο για μια Ευρώπη υπεύθυνη πολιτικά να κρίνει ότι οι Παλαιστίνιοι είναι τρομοκράτες. Οι Παλαιστίνιοι κάνουν αγώνα για να αποκτήσουν τη χαμένη πατρίδα τους. Τους είπα πολλά τέτοια." - Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας το 1982. Τον Ιούνιο του 1982 το Ισραήλ εισέβαλε στον Λίβανο κατά την επιχείρηση “Ειρήνη στη Γαλιλαία” βομβαρδίζοντας τη Βηρυτό. Στις 30 Αυγούστου η ελληνική κυβέρνηση στέλνει πέντε ελληνικά καράβια στα οποία επιβιβάζονται 3.000 μαχητές της PLO, περίπου 700 γυναικόπαιδα και o Γιάσερ Αραφάτ. Διασώζεται έτσι η ηγεσία της PLO. Ο Αραφάτ δηλώνει: “Και πράγματι αποχωρήσαμε από τη Βηρυτό με προορισμό την Ελλάδα, αποδεικνύοντας έτσι για άλλη μια φορά την αληθινή φιλία και το βάθος της σχέσης που συνδέει την Παλαιστίνη και την Ελλάδα... Στην εκστρατεία εκείνη βοήθησαν όλα τα ελληνικά πολιτικά κόμματα και ολόκληρος ο ελληνικός λαός." @ Alexandros Schismenos κι εδω https://www.press-gr.com/2023/09/blog-post_93.html?fbclid=IwY2xjawKa3iJleHRuA2FlbQIxMAABHvhpKWYt7hN0XiOfh7jRFEb_BU6qUiQbqG7gk4_K67l48Gg-QJrOtFu44VE6_aem_Nbrzo1fkoXFy1KXEtUKTRw Φυσάει αδιαφορία, κοινωνικοπολιτικά θέματα
Ο Αλμπέρ Καμύ (γαλλικά: Albert Camus, 7 Νοεμβρίου 1913 – 4 Ιανουαρίου 1960) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, λογοτέχνης και συγγραφέας, ένας από τους πιο δημοφιλείς φιλόσοφους του 20ου αιώνα, και ένας από τους ιδρυτές του παραλογισμού. Ήταν επίσης ιδρυτής του Theatre du Travail (1935), για το οποίο δούλεψε ως σκηνοθέτης, διασκευαστής και ηθοποιός. Χρωστά σχεδόν εξίσου τη φήμη του στα μυθιστορήματά του Ο Ξένος και Η Πανούκλα, στα θεατρικά του έργα Καλιγούλας και Οι δίκαιοι και τέλος στα φιλοσοφικά του δοκίμια Ο Μύθος του Σίσυφου και Ο επαναστατημένος άνθρωπος. Τιμήθηκε το 1957 με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Σάββατο 16 Μαΐου 2026
"Όταν συνειδητοποίησα ότι στη Βερόνα, το Μπέργκαμο, την Μπρέσια, τη Μίλαν, το Τορίνο μας υποδέχτηκαν με πανό που έγραφαν 'Welcome to Italy' ή 'Wash yourself because you stink', κατάλαβα ότι ήμασταν εκεί για κάτι περισσότερο από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Ξέρετε τι σημαίνει μια ομάδα του νότου να μπαίνει στο σπίτι του Agnelli και να τον ξεφτιλίζει;; Δεν νομίζω, πολλοί από εσάς δεν έχετε ιδέα. Δεν είναι η Νάπολη που είναι βρώμικη, είναι η υπόλοιπη Ιταλία που τη λεκέδες και βοήθησα να αφαιρεθεί αυτός ο λεκές". Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα Stato Magna Grecia - Due Sicilie
Στον Δρόμο που κυκλοφορεί το Σάββατο 16 Μαΐου... Δρόμος της Αριστεράς - 776 Μικρά Τέμπη, μεγάλο μήνυμα • Το τραγικό συμβάν στην Ηλιούπολη, με τις δύο νέες κοπέλες να επιλέγουν να τερματίσουντη ζωή τους, χτύπησε σαν γερή γροθιά το στομάχι της κοινωνίας, κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου. Είναι ένα τεράστιο σοκ, που επιβεβαιώνει ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Ότι κυριαρχεί κάτι σάπιο και αδιέξοδο, που ορισμένες ψυχές (εύθραυστες, τρυφερές, ειλικρινείς) δεν το αντέχουν ή δεν θέλουν με τίποτα να είναι μέρος του. Ίσως και να μην βρίσκουν νόημα στην ίδια τη ζωή τους.
"Παλεύουμε για να είμαστε ελεύθεροι και δεν θα βαρεθώ ποτέ να εξηγώ ότι για να είσαι ελεύθερος χρειάζεται να έχεις χρόνο: χρόνο να ξοδέψεις σε πράγματα που απολαμβάνουμε, γιατί η ελευθερία είναι ο χρόνος της ζωής που φεύγει και ξοδεύουμε σε πράγματα που μας παρακινούν. Η ελευθερία είναι μια σύγκρουση. Για να δούμε, μάλιστα, χρειαζόμαστε ελευθερία να διαφωνούμε, όχι να συμφωνούμε με όλους. " Γεια σου σύντροφε Πέπε! Ls classe operaia va in paradiso
«Το κακό που υπάρχει στον κόσμο προέρχεται σχεδόν πάντα από την άγνοια, και οι καλές προθέσεις μπορεί να κάνουν τόση ζημιά όση και η κακία, αν τους λείπει η κατανόηση.» — Αλμπέρ Καμύ, Η Πανούκλα ……… Ο Αλμπέρ Καμύ έγραψε την «Πανούκλα» λίγα μόλις χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε μια Ευρώπη που προσπαθούσε ακόμη να καταλάβει πώς ολόκληρες κοινωνίες οδηγήθηκαν στη βαρβαρότητα. Γι’ αυτό και η σκέψη του για το κακό είναι τόσο διαφορετική από τη συνηθισμένη εικόνα του «μοχθηρού ανθρώπου». Ο Καμύ δεν φοβόταν μόνο την εσκεμμένη κακία· φοβόταν ίσως περισσότερο την τύφλωση των ανθρώπων που πιστεύουν πως πράττουν σωστά χωρίς να εξετάζουν ποτέ τις συνέπειες των πράξεών τους. Στην «Πανούκλα», η αρρώστια δεν λειτουργεί μόνο ως επιδημία αλλά και ως σύμβολο. Οι άνθρωποι συνεχίζουν την καθημερινότητά τους, αρνούνται να δουν την πραγματικότητα, καθυστερούν να αντιδράσουν, κρύβονται πίσω από γραφειοκρατικές διαδικασίες και συνήθειες, ενώ γύρω τους ο θάνατος εξαπλώνεται. Κανείς δεν θεωρεί τον εαυτό του κακό άνθρωπο. Κι όμως, η αδράνεια, η άρνηση και η πνευματική τύφλωση επιτρέπουν στην καταστροφή να μεγαλώνει. Εκεί βρίσκεται το βάρος της φράσης του Καμύ. Οι καλές προθέσεις από μόνες τους δεν αρκούν. Ένας άνθρωπος μπορεί να πιστεύει ότι υπηρετεί το καλό και παρ’ όλα αυτά να προκαλεί πόνο, επειδή δεν κατανοεί πραγματικά τι συμβαίνει γύρω του. Η άγνοια, όταν συνδυάζεται με βεβαιότητα και έλλειψη αυτοκριτικής, μπορεί να γίνει επικίνδυη όσο και η ίδια η κακία. Γι’ αυτό ο Καμύ έδινε τόσο μεγάλη σημασία στη διαύγεια. Όχι στη βεβαιότητα, αλλά στην επίμονη προσπάθεια να βλέπεις καθαρά την πραγματικότητα, ακόμη κι όταν είναι άβολη ή τρομακτική. Για εκείνον, η ηθική δεν ξεκινούσε από το να νιώθει κανείς «καλός», αλλά από το να αρνείται να κλείσει τα μάτια μπροστά στον ανθρώπινο πόνο. 7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αυτογνωσίας - by Maria Pinoti
Παρασκευή 15 Μαΐου 2026
Chessboard! Livorno, Italy 📷 https://www.instagram.com/paul.bell.63 📷 www.paolobelloni.photo 📷 FLICKR ✉️ info@paolobelloni.photo #streetphotography #street #dog #urbanviews #streetphoto #city #humans #urbanlife #leica #people #peoplephotography #photographie #streetviews #photographer #blancoynegro #bnw #streetstyle #bnwphotography #noiretblanc #monochrome #streetphotographer #urbexpeople #bnw_greatshots #picoftheday #photooftheday #humor #bnwmood #bnw_captures #tuscany Paolo Belloni
Before turtle island was called America newly arrived immigrants begged and prayed to survive winter. Hungry settlers arrived cold, desperate, fleeing persecution and collapse. The Natives of this land fed them. Taught them how to plant. How to fish. How to survive the ice. Now the descendants of those uninvited guests build walls enforced by ICE. ICE at the border. ICE in the courts. ICE in the hearts of men who forgot who fed their ancestors when they were starving. Freedom is frozen. Justice is frozen. Compassion is frozen solid. Children shiver in detention while politicians wave flags and speak about liberty with frozen tongues. The same land that once held ceremonies for the stranger now cages the stranger. The same nation that escaped oppression now criminalizes desperation. And somewhere beneath all this ICE, buried under policy, fear, and barbed wire, is the memory of Native hands extending warmth to people who arrived with nothing. America keeps talking about freedom. But what is freedom without humanity? Will the conscience and hearts in the country ever truly thaw? Lakota Spirit
Πέμπτη 14 Μαΐου 2026
ACCADDE OGGI: il 𝟭𝟰 𝗺𝗮𝗴𝗴𝗶𝗼 𝟭𝟵𝟵𝟲 esce per la Warner Bros. Records "All This Useless Beauty", decimo e ultimo album in studio di Elvis Costello con The Attractions, prodotto dall'artista e da Geoff Emerick. #elviscostelloandtheattractions #allthisuselessbeauty #ThisDayInRock #geoffemerick #warnerbrosrecords Autostrada per l'inferno
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)