Ήταν 4 Ιουνίου 1994. Ξεκινάμε ξανά μαζί σου, Μάσιμο Τροΐζι. Θυμόμαστε τα συναισθήματα και τις συγκινήσεις εκείνης της ημέρας. Φέτος θα συμπέσει με τον τελευταίο αγώνα πρωταθλήματος της αγαπημένης σου Νάπολι, η οποία, τη χρονιά των εβδομηκοστών γενεθλίων σου, ξεκίνησε επιτέλους ξανά από τρεις. Είσαι σε κάθε λάβαρο, σε κάθε γωνιά του ναπολιτάνικου έθνους. Είσαι παντού και θέλουμε να "μείνουμε άρρωστοι" για πάντα. Είσαι ο πιο παρών απόντος στον κόσμο. Αντίο Μάσιμο, 32 χρόνια (Ποτέ) χωρίς εσένα. La classe operaia va in paradiso Era il 4 giugno 1994. Noi ricominciamo da Te Massimo Troisi Di quel giorno ricordiamo le sensazioni e gli stati d'animo. Quest'anno coinciderà con l'ultima di campionato del tuo amatissimo Napoli, che nell'anno del tuo settantesimo compleanno, ha finalmente ricominciato da tre. Sei in ogni striscione, in ogni angolo della nazione napoletana. Sei ovunque e noi vogliamo "restare malati" di te per sempre. Sei l'assente più presente al mondo. Ciao Massimo 32 anni (Mai) senza 'e te. La classe operaia va in paradiso