Συγγνώμη ποὺ τὸ λέω ἀλλὰ δὲν εἴμαστε πλέον ἡ ὀμορφότερη χώρα τοῦ κόσμου. Γιατί ἁπλὰ πάψαμε ἐδῶ καὶ δεκαετίες νὰ εἴμαστε ἡ ὡραιότερη φυλὴ τοῦ κόσμου. Κι αὐτὸ εἶναι ἀλληλένδετο νὰ ξέρετε εἰδικὰ στὴν περίπτωση τοῦ Ἕλληνα ἀνθρώπου. Ὅλα αὐτὰ ποὺ ζοῦμε σὲ μιὰ οἰκτρὴ ἐπανάληψη κάθε χρόνο σὰν μονήρεις καὶ μοιρολάτρες θεατὲς λεγεται Νέμεσις καὶ Τίσις ποὺ τὰ ἔφερε φυσικὰ ἡ δική μας Ὕβρις. Ἡ ἀποστασία μας ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ μέτρο, τὴν ἀληθινή μας φύση, τὸ περιβόητο ἑλληνικὸ φιλότιμο, τὴν δημιουργία, τὸ πνεῦμα, τὴν καλλιέργεια καὶ τὸ ἦθος. Κοιτᾶξτε μόνο γιὰ παράδειγμα πὼς κατέντησε ὁ "ἕλληνας" νησιώτης τοὺς καλοκαιρινοὺς μῆνες. Ἕνας ἄθλιος αἰσχροκερδολάγνος μικροξενοδόχος, ἑστιάτορας ἢ πάροχος ὑπηρεσιῶν. Τίποτε ἄλλο. Ὁ ἄλλοτε ψαρᾶς, πετράς, ἀλωνάρης, ποιητής, γλύπτης, καραβοκύρης, ἀμπελουργός. Ἄρχοντες ὅλοι ἄσχετα ἀπὸ τὸ λειτούργημα τοὺς ποὺ κατέπληξαν τότε τὸν κόσμο ὅλο μέσα στὴν φτώχεια τους καὶ στὴν ἁπλότητα τους. Αὐτὸς ποὺ δημιούργησε τὸν ὑπέροχο νησιωτικὸ πολιτισμὸ ὁ σημερινὸς ἀπόγονός του τὸν βρωμίζει, τὸν καίει, τὸν ἀποψιλώνει, τὸν ξεπουλάει γιὰ τὰ γυαλιστερὰ τσαμπασίρια τῆς πνευματικῆς καὶ νοητικῆς πορνείας του. Δὲν φταίει κανένας ποδηγετούμενος πολιτικὸς γιὰ ὅλο αὐτὸ ποὺ ζοῦμε σὲ ἐπανάληψη κατὰ συρροὴ καὶ κατὰ ἐξακολούθηση τὶς τελευταῖες δεκαετίες. Κανένας ! Καὶ μὴν μοῦ πεῖτε κάποιοι πὼς φταῖνε τὰ σόγια καὶ τὰ τζάκια γιὰ νὰ βγάζετε πάντα τὴν αὐτουργία σᾶς ἀπ' ἔξω. Ὄχι ! Γιὰ νὰ εἶναι ἐχέφρων ὁ πολιτικὸς χρειάζεται πρῶτα νὰ μὴν εἶναι ἄφρων ὁ πολίτης ποὺ τὸν γεννάει. Καὶ μάλιστα ὁ κάθε Ἕλληνας πολίτης ξεχωριστὰ ποὺ ἀμφιβάλω ἂν ἔστω καὶ τὸ ἕνα τοῖς ἑκατὸ ἀπὸ ἐμᾶς τιμᾶμε τὸ νόημα καὶ τὴν οὐσία τῆς λέξης Ἕλλην. Γίναμε ὁ περίγελος τῆς ἀνθρωπότητας, ὁ λαὸς πρὸς ἀποφυγὴ μὲ τὰ ἀρνητικὰ ρεκὸρ σὲ ὅλα...μα σὲ ὅλα ;;; Προτιμᾶμε νὰ ξεπουλᾶμε παρὰ νὰ παράγουμε καὶ νὰ δημιουργοῦμε. Καταντήσαμε νὰ εἴμαστε μονάχα σερβιτόροι ποὺ σερβίρουμε τὴν φτηνὴ ψυχή μας καὶ τὴν ἀκριβὴ Ἑλλάδα μας σὲ ἕνα τραπέζι, σὲ μιὰ παραλία, σὲ ἕνα γραφεῖο ἢ σ'ένα δωμάτιο ξενοδοχείου καὶ δὲν μᾶς νοιάζει τίποτε ἄλλο ὅλο τὸ καλοκαίρι παρὰ νὰ παραταθεῖ καὶ ἄλλο ὅπως παρατείνεται ὁ καύσωνας καὶ ἡ ζέστη γιὰ νὰ τὰ κονομᾶνε κάποιοι λίγοι κι ἄλλο ἐνῷ ξέρετε πολλοὶ καλὰ καὶ τὸ ζεῖτε χρόνια τώρα στὸ πετσί σας πὼς αὐτὸ ποὺ ζεῖτε τὰ τελευταῖα χρόνια δὲν εἶναι οὔτε καλοκαίρι οὔτε ἑλληνικὸ ἀλλὰ μιὰ δυστοπικὴ φλεγόμενη βαβυλῶνα. Οἱ τελευταῖες μέρες μιᾶς τουριστολάγνας ἐκπορνευμένης Πομπηϊας. * Από Γιώργος Γεροντόπουλος