Το όνομα «Ιταλία» προέρχεται από τον Έλληνα Ιταλό, έναν θρυλικό βασιλιά των Ενότρι, έναν λαό ελληνικής καταγωγής που κατοικούσε σε μια περιοχή που εκτείνεται από το Παέστουμ της Καμπανίας ως τη νότια Καλαβρία, μεταξύ των πρώτων κατοίκων της Ιταλίας. Ο Ιταλός υποτίθεται ότι ήταν γιος της Πηνελόπης και του Τελέγονου, με τη σειρά του γιος του Ουλισσέα. Τόσο ο Αριστοτέλης όσο και ο Θουκιδίδης ήταν οι πρώτοι που είπαν ότι ο Ιταλός ήταν αυτός από τον οποίο πήρε το όνομά της η Ιταλία. Οι Έλληνες σταδιακά άρχισαν να χρησιμοποιούν το όνομα Ιταλία για μια ευρύτερη περιοχή που κάλυπτε μεγάλο μέρος της νότιας Ιταλίας, αλλά κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα π.Χ. ο Αύγουστος επέκτεινε το όνομα για να καλύψει ολόκληρη τη χερσόνησο, συμπεριλαμβανομένων των Άλπεων. Οι Έλληνες αναφέρονταν σε αυτούς τους ανθρώπους ως Ιταλούς. Υπό τον Αυτοκράτορα Διοκλησιανό, η ρωμαϊκή περιοχή που ονομάζεται Ιταλία επεκτάθηκε περαιτέρω για να συμπεριλάβει τα νησιά της Σικελίας (συμπεριλαμβανομένου του αρχιπελάγους της Μάλτας), τη Σαρδηνία και την Κορσική Μια άλλη πιθανή προέλευση του ονόματος μπορεί να προέρχεται από την ελληνική λέξη Αιθαλία, που σημαίνει «χώρα ομίχλης και καπνού», αναφερόμενη στα πολυάριθμα ηφαίστεια που υπάρχουν. Η Αίτνα παίρνει το όνομά της από την ίδια ετυμολογική ρίζα New World - Un Nuovo Mondo.