Mια μέρα σαν κι αυτή, πριν ακριβώς 38 χρόνια, προσγειώθηκε στις αμερικανικές αίθουσες το The Last Temptation of Christ του Μάρτιν Σκορσέζε, βασισμένο στο βιβλίο «Ο τελευταίος πειρασμός» (1955) του Νίκου Καζαντζάκη. Κι αυτή εδώ η φωτογραφία από τα γυρίσματα, θαρρείς βγαλμένη από βιβλικά κιτάπια, χρησμούς και προφητείες, με τον Γουίλεμ Νταφό να σπαράζει στον σταυρό και το βλοσυρό βλέμμα του Σκορσέζε να αγναντεύει πέρα από τον δικό μας ορίζοντα, κουβαλά μέσα της μια απόκοσμη και άγρια γοητεία. Λες και συλλαμβάνει μια υπερβατική στιγμή του σινεμά, που δεν μπορεί ακριβώς να αποδοθεί με εικόνες και λέξεις. Λίγους μήνες αργότερα, στις 13 Οκτωβρίου 1988, όταν η ταινία —που απηχεί τις διαχρονικές υπαρξιακές αναζητήσεις του Σκορσέζε περί αμαρτίας, ενοχής και εξιλέωσης, αλλά και το καζαντζακικό πνεύμα του θεϊκού εξανθρωπισμού— κυκλοφόρησε στην Ελλάδα, η Ιερά Σύνοδος ζήτησε σχεδόν αστραπιαία την απαγόρευσή της. Εκείνες τις ημέρες, οι κινηματογράφοι Τροπικάλ, Έμπασσυ και Όπερα των Αθηνών δέχτηκαν επίθεση από ορδές φανατισμένων πιστών, οι οποίοι έσκισαν τις οθόνες και προκάλεσαν εκτεταμμένες ζημιές, προπηλακίζοντας τους θεατές. Τον Νοέμβριο του 1988, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών αποφάσισε την απόσυρση της ταινίας από τις ελληνικές αίθουσες, ενώ στις αρχές των 00s ακυρώθηκε η προγραμματισμένη προβολή της στην ελληνική τηλεόραση, έπειτα από δριμεία παρέμβαση της τότε εκκλησιαστικής ηγεσίας. Cinedogs