Red Cloud: Ο ηγέτης που κέρδισε έναν πόλεμο ενάντια στις ΗΠΑ Προκάλεσε τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών —και αναγνωρίστηκε ως ο μοναδικός αυτόχθονας ηγέτης που κέρδισε έναν πόλεμο εναντίον αυτής της χώρας— και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Ουάσιγκτον για να πει στον Πρόεδρο ότι δεν ήθελε τα πλούτη τους. Ήθελε κάτι που εκείνοι δυσκολεύονταν να κατανοήσουν. Στις 21 Δεκεμβρίου 1866, κοντά στο Fort Phil Kearny, ο λοχαγός William J. Fetterman ξεκίνησε με 81 άνδρες, βέβαιος για την ανωτερότητά του. Λέγεται πως καυχιόταν ότι με ογδόντα στρατιώτες θα μπορούσε να διασχίσει ολόκληρο το έθνος των Σιου. Στους λόφους, πολεμιστές Λακότα, Τσεγιέν και Αραπάχο περίμεναν ακίνητοι μέσα στο χιόνι και τον άνεμο. Είχαν στήσει ενέδρα. Ο Φέτερμαν προχώρησε κατευθείαν στην παγίδα. Λίγη ώρα αργότερα, όλοι οι άνδρες του αποσπάσματός του ήταν νεκροί. Ήταν η βαρύτερη ήττα του αμερικανικού στρατού στις Μεγάλες Πεδιάδες μέχρι τη μάχη του Λιτλ Μπιγκ Χορν. Όμως η νίκη του Κόκκινου Σύννεφου δεν ήταν μία μάχη. Ήταν ένας ολόκληρος πόλεμος. Από το 1866 έως το 1868, ηγήθηκε μιας συντονισμένης εκστρατείας εναντίον των αμερικανικών οχυρών που είχαν ανεγερθεί κατά μήκος του μονοπατιού Μπόουζμαν. Οι πολεμιστές του επιτίθεντο σε καραβάνια ανεφοδιασμού, έστηναν ενέδρες και κρατούσαν τους στρατιώτες κλεισμένους πίσω από ξύλινα τείχη, ανήμπορους να ελέγξουν τη γη γύρω τους. Το 1868, η αμερικανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με τους όρους που είχε επιβάλει το Κόκκινο Σύννεφο. Η Συνθήκη του Φορτ Λάραμι έκλεισε το μονοπάτι Μπόουζμαν, διέταξε την εγκατάλειψη των οχυρών και αναγνώρισε μια τεράστια προστατευόμενη περιοχή των Σιου, που περιλάμβανε και τους Black Hills. Το Κόκκινο Σύννεφο δεν πανηγύρισε αμέσως. Περίμενε πρώτα να αποχωρήσουν οι στρατιώτες. Μόνο τότε οι Λακότα μπήκαν στα εγκαταλελειμμένα οχυρά και τα παρέδωσαν στις φλόγες. Έτσι, το Κόκκινο Σύννεφο έγινε ο μοναδικός αυτόχθονας ηγέτης στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών που ανάγκασε επισήμως την αμερικανική κυβέρνηση να τερματίσει έναν πόλεμο με τους δικούς του όρους. Όμως η πίεση δεν σταμάτησε. Η Ουάσιγκτον άλλαξε μέθοδο. Εκεί όπου δεν είχε πετύχει ο στρατός, προσπάθησαν να πετύχουν οι συνθήκες, οι υποσχέσεις και η «γενναιοδωρία» με ανταλλάγματα. Το 1870, το Κόκκινο Σύννεφο ταξίδεψε στην Ουάσιγκτον. Του έδειξαν εργοστάσια, σιδηροδρόμους, οπλοστάσια και ατελείωτα κυβερνητικά κτίρια. Προσπάθησαν να τον εντυπωσιάσουν με το μέγεθος της δύναμής τους. Στις 9 Ιουνίου 1870, απάντησε με λόγια που έμειναν στην ιστορία: «Είμαι φτωχός και γυμνός, αλλά είμαι ο αρχηγός του έθνους μου. Δεν θέλουμε πλούτη. Θέλουμε τα παιδιά μας να μορφωθούν σωστά. Θέλουμε ειρήνη και αγάπη.» Δεν αρνήθηκε απλώς τα χρήματα. Αρνήθηκε ολόκληρη την ιδέα ότι η αξία ενός λαού μετριέται με αυτά που κατέχει. Το Κόκκινο Σύννεφο πέρασε τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του υπερασπιζόμενος την αυτονομία, τον πολιτισμό και την επιβίωση των Λακότα μέσα σε έναν κόσμο που συρρικνωνόταν γύρω τους. Πέθανε το 1909, έχοντας ζήσει πολέμους, συνθήκες, προδοσίες και τη σταδιακή διάλυση όσων είχε προσπαθήσει να προστατεύσει. Δεκαετίες αργότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες προσέφεραν αποζημιώσεις εκατομμυρίων δολαρίων για τους Μαύρους Λόφους. Οι Σιου αρνήθηκαν να πάρουν τα χρήματα. Η γη, είπαν, δεν πωλείται. Το Κόκκινο Σύννεφο καταλάβαινε τον πλούτο διαφορετικά: όχι ως αυτό που συσσωρεύεις, αλλά ως αυτό που καταφέρνεις να διατηρήσεις ζωντανό για όσους θα έρθουν μετά από εσένα. Προκάλεσε έναν στρατό. Κέρδισε έναν πόλεμο. Στάθηκε απέναντι σε έναν Πρόεδρο χωρίς να σκύψει το κεφάλι. Και άφησε πίσω του μια ιδέα πιο ανθεκτική από κάθε αυτοκρατορία: ότι η αξιοπρέπεια, η μνήμη και η γη ενός λαού δεν έχουν τιμή. 1822 — 1909. Red Cloud. Ο ηγέτης των Λακότα που ανάγκασε τις Ηνωμένες Πολιτείες να διαπραγματευτούν. Και που ο λαός του εξακολουθεί να θυμάται όχι για όσα πήρε — αλλά για όσα αρνήθηκε να πουλήσει. ……….. Το Κόκκινο Σύννεφο (Άλικο Σύννεφο, σωστότερα) πήρε το όνομά του από έναν ασυνήθιστο σχηματισμό πορφυρόχρωμων σύννεφων που είχαν κατακλύσει τον ορίζοντα κατά τη στιγμή της γέννησής του, λες και οι ουρανοί προφήτευαν τι έμελλε να επακολουθήσει... 7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αυτογνωσίας - by Maria Pinoti@