Επτά γυναίκες αντιστάθηκαν για ώρες σε κτίριο στο κέντρο της Βηρυτού καθώς ένας από τους πιο βίαιους εμφύλιους πολέμους της Μέσης Ανατολής μαίνεται έξω. Στις 7 Μαΐου 1976 η Jocelyne Khoueiry ήταν λίγο παραπάνω από είκοσι ετών όταν συμμετείχε στην υπεράσπιση μιας χριστιανικής θέσης στην πλατεία Μαρτύρων, εν μέσω του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου. Μαζί με άλλους έξι μαχητές, αντιμετώπισε την επίθεση δυνάμεων που συνδέονται με τον ΟΛΠ σε μια πόλη που πλέον έχει μετατραπεί σε ένα διαρκές μέτωπο συγκρούσεων, οδοφραγμάτων και βομβαρδισμών. Ο Λίβανος ήταν μια διαλυμένη χώρα εκείνη την εποχή. Χριστιανικές πολιτοφυλακές, παλαιστινιακές ομάδες, μουσουλμανικά κινήματα και ξένες δυνάμεις αγωνίστηκαν για τον έλεγχο εδαφών και γειτονιών. Η Βηρυτός αλλάζει πρόσωπο, δρόμο προς δρόμο. Ολόκληρα κτίρια έγιναν στρατιωτικοί σταθμοί μέσα σε λίγες ώρες. Μέσα σε αυτό το χάος γεννήθηκε η ιστορία που έκανε διάσημη την Jocelyne Khoueiry. Σύμφωνα με την ιστορία που έγινε συμβολική εντός της Χριστιανικής κοινότητας των Μαρονιτών, η μικρή ομάδα γυναικών κατάφερε να αντισταθεί παρά το γεγονός ότι ήταν σε πολύ λιγότερη αριθμητική κατάσταση. Εικόνες αυτών των οπλισμένων κοριτσιών, παραταγμένες πίσω από σάκους άμμου και σπασμένα παράθυρα, άρχισαν να κυκλοφορούν γρήγορα μεταξύ των Χριστιανικών πολιτο Και από εκεί όλα άλλαξαν. Η Jocelyne έγινε ένα από τα πιο γνωστά πρόσωπα της Λιβανέζικης Φαλάγγης, του Χριστιανικού πολιτοφυλακής που εμπλέκεται στη σύγκρουση. Αργότερα ήρθε να ηγηθεί μιας ένοπλης γυναικείας μονάδας σε μια εποχή όπου πολλές γυναίκες, στον Λίβανο, περνούσαν από την καθημερινότητά τους στην πρώτη γραμμή. Για μερικούς Λιβανέζους Χριστιανούς αντιπροσώπευε ένα σύμβολο αντίστασης και επιβίωσης. Για άλλους παρέμεινε μια μορφή συνδεδεμένη με έναν πόλεμο που σημαδεύτηκε από σφαγές, εκδίκηση και βία που εξακολουθούν να διχάζουν τη μνήμη της χώρας. Και αυτό είναι ακριβώς ένα από τα σκληρότερα χαρακτηριστικά του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου: σχεδόν κάθε προσωπικότητα που εμπλέκεται μπορεί να θεωρηθεί ταυτόχρονα ως υπερασπιστής, μαχητής και μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης τραγωδίας. Η φωτογραφία της Jocelyne Khoueiry εξακολουθεί να χτυπάει για άλλο λόγο. Σπάει την παραδοσιακή ιδέα του πολέμου ως ανδρικού χώρου. Στη Βηρυτό, αυτά τα χρόνια, η σύγκρουση κατέκλυσε ολόκληρη την κοινωνία. Πολλές γυναίκες βρέθηκαν οπλισμένες όχι επειδή ήθελαν εξουσία, αλλά επειδή ένιωθαν ότι κινδύνευε η γειτονιά, η οικογένεια ή η κοινότητά τους. Μετά τον πόλεμο, η Jocelyne Khoueiry απομακρύνθηκε σιγά από τη στρατιωτική ζωή και αφοσιώθηκε σε θρησκευτικές και κοινωνικές δραστηριότητες. Αλλά το όνομά της παρέμεινε κυρίως συνδεδεμένο με εκείνη την ημέρα το 1976, όταν επτά νεαρές γυναίκες αντιστάθηκαν σε ένα κτίριο που κατέρρευσε από τον πόλεμο. Γύρω τους, η Βηρυτός ήδη κατέρρεε.