Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2026
23 de febrero de 1991. Se estrena la película The Doors. Es un Film biográfico estadounidense sobre la banda de rock The Doors, dirigido por Oliver Stone. El guion fue escrito tanto por Stone como por Randall Jahnson, basado en el libro "Riders On The Storm" de John Densmore. La pelicula hace hincapié en la tormentosa vida de su vocalista, Jim Morrison, a 20 años de su confusa muerte. Fue protagonizada por Val Kilmer como Morrison, Meg Ryan como Pamela Courson (compañera del cantante), Kyle MacLachlan como Ray Manzarek, Frank Whaley como Robby Krieger, Kevin Dillon como John Densmore y Kathleen Quinlan como la periodista Patricia Kennealy. En general, recibió severas críticas principalmente provenientes de los integrantes de la propia banda The Doors, debido a que Jim Morrison fue representado como un psicótico y no como el poeta y músico que era, además de que la película cae en muchos errores históricos. Dieciocho años después, al respecto de esta película, el teclista Ray Manzarek dijo que el documental llamado "When You're Strange" estrenado en 2009, es "la verdadera historia de The Doors", e indicó que este nuevo trabajo es el "anti-Oliver Stone", refiriéndose evidentemente a este cuestionado filme. Rulo Beatle
The Led Zeppelin channel is the band’s official YouTube home, featuring a catalog of official live performances, official music videos, Led Zeppelin History, archival footage, and Zeppelin-approved playlists. 🕭 Subscribe to join the Led Zeppelin YouTube community and check back for new uploads, product announcements, and updates from the band Led Zeppelin formed in 1968 and went on to become one of the most influential, innovative, and successful groups in modern music, having sold more than 300 million albums worldwide. The band rose from the ashes of The Yardbirds, when Jimmy Page brought in John Bonham, John Paul Jones, and Robert Plant to tour as The New Yardbirds. In 1969, Led Zeppelin released its self-titled debut which was produced by Page, as were all the subsequent albums. It marked the beginning of a 12-year reign, during which the group was widely considered to be the biggest and most innovative rock band in the world.
Stone Free (Live at the Fillmore East, NY - 1/1/70 - 2nd Set) · Jimi Hendrix Songs For Groovy Children: The Fillmore East Concerts ℗ 2019 Experience Hendrix L.L.C., under exclusive license to Sony Music Entertainment Released on: 2019-11-22 Guitar, Associated Performer, Vocal, Lyricist, Composer: Jimi Hendrix Bass, Background Vocal: Billy Cox Drums, Background Vocal: Buddy Miles Producer: Janie Hendrix Mixing Engineer, Engineer, Producer: Eddie Kramer Producer: John McDermott Assistant Engineer: Spencer Guerra Assistant Engineer: Chandler Harrod Mastering Engineer: Bernie Grundman
Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026
Vangelis having, firsthand, experienced the student uprising of May 1968 that shook Paris, was inspired by it and, at that time, composed and recorded this album. With the 40 Year anniversary since May 1968, the album is re-published for the first time in CD format and is digitally re-processed. This projects’ audio excerpts curry the authentic testimonies of May 1968 and the track lyrics are derived from the students’ graphiti at Paris’ walls. Vangelis a eu un contact direct du soulèvement des étudiants de mai 68 qui marca Paris. À cette époque, il composa y enregistra cet album. L’album est publié à nouveau pour la premiere fois en CD pour le quarantième anniversaire depuis mai 68. Il a été digitalement refait. Il projete des audios authentiques, témoignages de mai 68, et les paroles dérivent des graffitis des murs de Paris.
Το πέταγμα του χαρταετού 🪁 Οι χαρταετοί κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση στο έργο του Αλέκου Φασιανού. Για εκείνον ήταν ένα αντικείμενο που αγαπούσε, ένα σύμβολο που τον συνέδεε με την παιδική μνήμη, τη χειροτεχνία και τη χαρά της δημιουργίας. Ο ίδιος κατασκεύαζε χαρταετούς, μεταφέροντας στο πανί την αίσθηση της αφής, του χαρτιού, του σπάγκου και του αέρα. Στους πίνακές του, οι χαρταετοί γίνονται φορείς ελευθερίας, ανάτασης και εσωτερικής ελαφρότητας. Η τέχνη του, γεμάτη ρυθμό, μοιάζει να ακολουθεί το πέταγμά τους, σαν να παρασύρεται από τον άνεμο. Η κίνηση αυτή δεν είναι μόνο σωματική αλλά και υπαρξιακή, μια διαρκής επιθυμία για άνοιγμα, για φυγή από το βάρος της καθημερινότητας. Η παρουσία των χαρταετών συντονίζεται φυσικά με το ελληνικό τοπίο και την παράδοση, ιδιαίτερα με την Καθαρά Δευτέρα. Εκεί, ο ουρανός γεμίζει χρώματα, σχήματα και παιδικές φωνές. Ο χαρταετός γίνεται τελετουργία, πράξη συλλογική, γιορτή της άνοιξης και της αναγέννησης. Στο έργο του Φασιανού, αυτή η εικόνα μετατρέπεται σε διαχρονικό σύμβολο. Χαρταετοί χρωματιστοί και χαρούμενοι, ψηλά στον ουρανό, να θυμίζουν πως η τέχνη, όπως και το πέταγμα, είναι μια πράξη ελευθερίας. 🪁☀️ Καλή Καθαρά Δευτέρα Jeux de ciel Παστέλ σε χαρτί Image Katoufas brothers
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026
Ο Άνθρωπος που Παραιτήθηκε από τη Χώρα του Χονγκ Κονγκ, 2013. Ο Edward Snowden εργαζόταν για την NSA και την CIA, ως αναλυτής πληροφοριών και συμβασιούχος εργολάβος υψηλής ασφαλείας. Ανακάλυψε κάτι τρομακτικό: η κυβέρνηση των ΗΠΑ συγκέντρωνε δεδομένα για όλους. Τηλεφωνικές κλήσεις, μηνύματα, emails — όχι μόνο για υπόπτους, αλλά για όλους. Χωρίς εντάλματα, χωρίς συγκατάθεση, χωρίς δημοκρατικό έλεγχο. Ο Snowden ήξερε τι θα συνέβαινε αν μιλούσε. Φυλακή. Εξορία. Μόνιμος χωρισμός από την οικογένειά του. Κι όμως, αποφάσισε να διαρρεύσει τα έγγραφα. Ο κόσμος ανατράπηκε. Οι κυβερνήσεις πρώτα το αρνήθηκαν, μετά το παραδέχτηκαν, και στη συνέχεια προσπάθησαν να τον στιγματίσουν. Οι ΗΠΑ τον κατηγόρησαν με βάση τον Νόμο περί Κατασκοπείας, έναν νόμο χωρίς υπεράσπιση δημόσιου συμφέροντος. Ο Snowden έφυγε από το Χονγκ Κονγκ και βρέθηκε παγιδευμένος στη Ρωσία, λόγω κλειστών αεροδιαδρόμων που τον εμπόδιζαν να πετάξει αλλού. Έχασε το σπίτι του, την καριέρα του, τη χώρα του. Κέρδισε κάτι άλλο: την αλήθεια. Η αποκάλυψη του Snowden έφερε στο φως το πρόγραμμα PRISM και άλλα προγράμματα μαζικής παρακολούθησης της NSA και των μυστικών υπηρεσιών άλλων κρατών. Τα έγγραφα έδειξαν ότι η παρακολούθηση εκτεινόταν σε εκατομμύρια πολίτες, ξένους και Αμερικανούς, χωρίς νομική άδεια. Η αποκάλυψη προκάλεσε διεθνείς διαμάχες για τα προσωπικά δεδομένα, την ελευθερία του διαδικτύου και τα όρια της κυβερνητικής εξουσίας. Τα δικαστήρια αργότερα έκριναν παράνομες ορισμένες πρακτικές παρακολούθησης. Οι εταιρείες τεχνολογίας άρχισαν να εφαρμόζουν κρυπτογράφηση παντού. Το κοινό συνειδητοποίησε το μέγεθος της παρακολούθησης και άρχισε να απαιτεί προστασία προσωπικών δεδομένων. Ο Snowden δεν γύρισε ποτέ στην πατρίδα του. Ζει ακόμα στην εξορία, με περιορισμένα δικαιώματα και συνεχή απειλή απέλασης. Η ιστορία θα τον συζητά για πάντα: ήρωας ή προδότης; Αλλά τα έγγραφα ήταν αληθινά. Η επιτήρηση ήταν αληθινή. Η θυσία ήταν αληθινή. Η κοινή γνώμη άλλαξε. Κι όμως, για άλλη μια φορά, το σύστημα επιβίωσε. Ο whistleblower πλήρωσε το τίμημα — και έδωσε στον κόσμο ένα καθρέφτη για τη δύναμη και τα όρια των κρατικών μηχανισμών. 7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αναγνωσιας - by Maria Pinoti
Ήταν 16 Οκτωβρίου 1992, και το Madison Square Garden έτρεμε. Αλλά όχι από μουσική ή χειροκροτήματα. Έτρεμε από έναν ήχο τόσο δυνατό και θυμωμένο που σήκωνε έναν αόρατο τοίχο απέναντί της. Είκοσι χιλιάδες άνθρωποι φώναζαν σε μια εικοσιπεντάχρονη γυναίκα με ξυρισμένο κεφάλι και ήρεμο πρόσωπο. Δεν είχαν έρθει για να τη δουν να τραγουδά· είχαν έρθει για να τη δουν να καταρρέει. Η Sinéad O’Connor βρισκόταν στο κέντρο — φαινόταν τόσο εύθραυστη — μια μικρή φιγούρα πάνω στη μεγάλη σκηνή, ανάμεσα σε χιλιάδες μάτια που την κοιτούσαν. Μόλις δύο εβδομάδες πριν, είχε κάνει το αδιανόητο. Σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, είχε σκίσει μια φωτογραφία του Πάπα για να διαμαρτυρηθεί για την κρυφή κακοποίηση παιδιών. Το 1992, αυτό ήταν καταδίκη για μια καριέρα. Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος να ακούσει την αλήθεια της, και έτσι αποφάσισε να την μετατρέψει σε «αποδιοπομπαίο τράγο». Καθώς στεκόταν εκεί, τα γιουχαΐσματα μετατράπηκαν σε βρυχηθμό. Οι άνθρωποι σηκώνονταν όρθιοι, την έβριζαν, πετούσαν πράγματα και απαιτούσαν να φύγει. Δεν ήταν πια συναυλία· ήταν όχλος. Η Sinéad υποτίθεται ότι θα τραγουδούσε το “I Believe in You” του Bob Dylan, ένα ήρεμο τραγούδι που είχε επιλέξει για το αφιέρωμα, αλλά το κοινό την γιούχαρε τόσο δυνατά που δεν κατάφερε να ξεκινήσει· αντί γι’ αυτό, φώναξε ακουστικά τη δική της εκδοχή του “War” του Bob Marley, τονίζοντας ξανά το μήνυμα για την κακοποίηση παιδιών — μια επανεκτέλεση που επανέφερε στο φως το νόημα της προηγούμενης ενέργειάς της. Ένα βλέμμα, ένα δευτερόλεπτο απευθείας στο κοινό, και αποχώρησε. Κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να τους δώσει αυτό που ήθελαν· κοντοστάθηκε στο μικρόφωνο και φώναξε τους στίχους ενός τραγουδιού διαμαρτυρίας, με φωνή τρεμάμενη αλλά αδάμαστη από τόλμη, λέγοντάς τους: «Αν θέλετε να με καταστρέψετε, θα πέσω όρθια». Όταν κατέβηκε από τη σκηνή, είχε καταρρεύσει. Ο θυμός και η θλίψη την κατέκλυσαν, και άρχισε να κλαίει. Στα παρασκήνια εμφανίστηκε ο θρυλικός τραγουδοποιός Kris Kristofferson, ένας άνθρωπος που γνώριζε τι σημαίνει πραγματικό θάρρος. Δεν γύρισε το βλέμμα του αλλού όπως όλοι οι υπόλοιποι. Την αγκάλιασε, έσκυψε και ψιθύρισε πέντε λέξεις που η Sinéad θα θυμόταν για πάντα: «Μην αφήσεις να σε νικήσουν». Σε εκείνη τη σκοτεινή στιγμή, ο Kris είδε κάτι που ο υπόλοιπος κόσμος δεν είδε. Δεν είδε μια «τρελή» γυναίκα ή μία ταραχοποιό. Είδε ένα νέο άτομο να λέει μια αλήθεια που ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος να αντέξει. Ήξερε ότι η ιστορία συχνά είναι σκληρή με όσους έχουν δίκιο πολύ νωρίς. Πέρασαν δέκα χρόνια μέχρι να συνειδητοποιήσει ο κόσμος ότι η Sinéad είχε δίκιο. Το 2002, τεράστιες έρευνες απέδειξαν ακριβώς αυτό που προσπαθούσε να πει: τα ιδρύματα που καταδίκασε είχαν πράγματι καλύψει την κακοποίηση χιλιάδων παιδιών. Τα γεγονότα επιβεβαίωσαν την αλήθειά της, αλλά η ζημιά είχε γίνει. Η καριέρα της είχε χαθεί. Η βιομηχανία που την είχε απορρίψει ποτέ δεν ζήτησε πραγματικά συγγνώμη. Πέρασε τη ζωή της παλεύοντας, στιγματισμένη ως «ασταθής» από ένα κοινό που την είχε χρησιμοποιήσει ως σάκο του μποξ. Όταν πέθανε το 2023, ο ίδιος κόσμος που κάποτε τη γιούχαρε, ξαφνικά άρχισε να την αποκαλεί «προφήτισσα». Της έδιναν συγχαρητήρια για το «θάρρος» και την «ειλικρίνεια». Αλλά εκείνη δεν ήταν πια εκεί για να το ακούσει. Πέθανε γνωρίζοντας ότι το να πεις την αλήθεια κοστίζει σχεδόν τα πάντα. Υπάρχει ένα μάθημα εκείνο το βράδυ στο Madison Square Garden που ακόμα δεν έχουμε μάθει: μας αρέσει να γινόμαστε όχλος. Μας αρέσει να δείχνουμε με το δάχτυλο αυτούς που είναι «πολύ δυνατοί» ή «πολύ θυμωμένοι». Αλλά συχνά, οι άνθρωποι που σήμερα λέμε τρελούς, είναι οι ήρωες που θα θαυμάσουμε αύριο. Οι φωνές που προσπαθούμε να σιωπήσουμε είναι αυτές που πρέπει να ακούσουμε περισσότερο. Ο Kris Kristofferson δεν μπορούσε να της επιστρέψει την καριέρα, και δεν μπορούσε να σταματήσει τους 20.000 ανθρώπους που φώναζαν. Αλλά έκανε το μόνο που είχε σημασία: στάθηκε δίπλα της. Της θύμισε ότι δεν ήταν μόνη. Όταν ο κόσμος φωνάζει για την καταστροφή κάποιου, μην συμμετέχετε στον θόρυβο. Να είστε αυτός που ψιθυρίζει ενθάρρυνση. Να είστε αυτός που βλέπει την αλήθεια πριν όλοι οι υπόλοιποι την παραδεχτούν. Γιατί το να έχεις δίκιο δεν μοιάζει πάντα με νίκη… όμως αξίζει κάθε τίμημα. Η ιστορία έχει την τάση να ζητά συγγνώμη από τους ανθρώπους που κατέστρεψε. Τους λέμε «τρελούς» στο παρόν και «προφήτες» στο μέλλον, αλλά αυτό δεν διορθώνει τις ζωές που σπάμε ενδιάμεσα. Το μάθημα της Sinéad O’Connor είναι απλό: ακούστε τις φωνές που σας κάνουν να νιώθετε άβολα. Μπορεί να σας λένε ακριβώς αυτό που πρέπει να ακούσετε πριν ο υπόλοιπος κόσμος βρει το θάρρος να το παραδεχτεί. 7 Ομόκεντροι Κύκλοι Αναγνωσιας - by Maria Pinoti
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026
Egg Cream · Lou Reed Set the Twilight Reeling ℗ 1996 Warner Records Inc. Masterer: Bob Ludwig Bass: Fernando Saunders Assistant Engineer: Joe Warda Guitar, Producer: Lou Reed Engineer, Mixer: Steve Rosenthal Additional Producer: Struan Oglanby Programmer: Struan Oglanby Drums: Tony "Thunder" Smith Writer: Lou Reed
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026
Sittin' On the Dock of the Bay · Otis Redding The Dock of the Bay ℗ 1968 Atlantic Recording Corporation for the United States and WEA International Inc. for the world outside of the United States. Drums: Al Jackson Jr. Tenor Saxophone: Andrew "Love" Jackson Bass Guitar: Donald 'Duck' Dunn Lead Vocals: Otis Redding Guitar: Steve Cropper Spoken Voice Producer: Steve Cropper Trumpet: Wayne Jackson Composer: Otis Redding Writer: Otis Redding Composer: Steve Cropper Writer: Steve Cropper
Built form emerging from the landscape. Low profiles, stone textures and controlled openings allow the architecture to appear gradually through the vegetation. The project maintains a strong presence while remaining deeply connected to its natural surroundings. 📍 Paros 📐 Design: Studio 265 Architecture + Building Studio 265 Architecture + Building
Yours Is No Disgrace (2008 Remaster) · Yes The Yes Album ℗ 1971 Atlantic Recording Corporation Drums, Percussion: Bill Bruford Producer: Bill Bruford Bass Guitar: Chris Squire Producer: Chris Squire Backing Vocals: Chris Squire Engineer, Producer: Eddie Offord Percussion: Jon Anderson Producer: Jon Anderson Lead Vocals: Jon Anderson Guitar: Steve Howe Acoustic Guitar: Steve Howe Electric Guitar: Steve Howe Producer: Steve Howe Backing Vocals: Steve Howe Hammond Organ: Tony Kaye Piano, Synthesizer: Tony Kaye Producer: Tony Kaye Composer, Writer: Bill Bruford Composer, Writer: Chris Squire Composer, Writer: Jon Anderson Composer, Writer: Steve Howe Composer, Writer: Tony Kaye
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026
Walk On Hot Coals · Rory Gallagher Blueprint ℗ 2018 Universal Music Operations Limited Released on: 1973-02-18 Producer, Associated Performer, Vocals, Composer Lyricist: Rory Gallagher Associated Performer, Bass Guitar: Gerry McAvoy Drums, Associated Performer: Rod de'Ath Associated Performer, Keyboards: Lou Martin Producer, Executive Producer: Daniel Gallagher Engineer, Studio Personnel: Phil Dunne Studio Personnel, Engineer: Andy Stephens Mastering Engineer, Studio Personnel: Andy Pearce Studio Personnel, Mastering Engineer: Matt Wortham
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026
Η πλειοψηφία της ανθρωπότητας έχει οριστεί για υποταγή. Ανυποψίαστοι άνθρωποι, εντελώς κυβερνημένοι. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε, δεν χρειάζεται συμβουλές. Όσοι δεν καταλαβαίνουν, δεν θα καταλάβουν ποτέ. Δεν κατηγορώ αυτούς τους ανθρώπους επειδή είναι δομημένοι για να ζουν απλά. Τι σημαίνει απλά να ζεις; Τρώγοντας, πίνω, αναπνέω, γεννάω, εργάζομαι, βλέπω τηλεόραση, τρώγοντας πίτσα Σάββατο βράδυ, πηγαίνοντας στον αγώνα. Ο κόσμος τους τελειώνει εκεί. Δεν μπορώ να αντιληφθώ τίποτα άλλο. Αντιθέτως, υπάρχει μια πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων που «κατασκευάζουν ελαττώματα»: ξέφυγαν από τον ποιοτικό έλεγχο της γραμμής παραγωγής. Είναι λίγοι, είναι αιρετικοί, είναι πολεμιστές Carlos Castaneda L' insostenibile leggerezza dell' essere
''Nous avons saigné l'Afrique pendant quatre siècles et demi. Ensuite, nous avons pillé ses matières premières ; après, on a dit : 'Ils (les Africains) ne sont bons à rien.' Au nom de la religion, on a détruit leur culture et maintenant, comme il faut faire les choses avec plus d'élégance, on leur pique leurs cerveaux grâce aux bourses. Puis, on constate que la malheureuse Afrique n'est pas dans un état brillant, qu'elle ne génère pas d'élites. Après s'être enrichi à ses dépens, on lui donne des leçons. On oublie seulement une chose. C’est qu’une grande partie de l’argent qui est dans notre porte-monnaie vient précisément de l’exploitation, depuis des siècles, de l’Afrique. Pas uniquement. Mais beaucoup vient de l’exploitation de l'Afrique. Alors, il faut avoir un petit peu de bon sens. Je ne dis pas de générosité. De bon sens, de justice, pour rendre aux Africains, je dirais, ce qu’on leur a pris. D’autant que c’est nécessaire, si on veut éviter les pires convulsions ou difficultés, avec les conséquences politiques que ça comporte dans un proche avenir.'' Jacques Chirac, ancien président de France
Lo bruciarono vivo, nel cuore di Roma. Era il 17 febbraio 1600. E qui, a Campo dei Fiori, Giordano Bruno fu arso vivo. La sua colpa? Essere un uomo LIBERO. Giordano Bruno aveva attraversato l’Europa insegnando ciò che non doveva essere detto. Parlava di un universo senza confini. Di stelle che si muovevano nel cielo. Di mondi che potevano essere infiniti. Ovunque andasse faceva una cosa pericolosissima: faceva domande e apriva le menti. Non cercava protezione. Cercava interlocutori. Credeva che la cultura fosse un bene che appartenesse a TUTTI e non soltanto un privilegio per pochi. Nel 1592 viene arrestato. Con l’accusa di essere ERETICO. Così finì tra le braccia dell’Inquisizione romana. E lì vi rimase per otto lunghi anni. Otto anni di interrogatori, minacce, pressioni. Gli intimarono di piegarsi. Gli offrirono la vita in cambio del silenzio. Lui disse no. Non implorò. Non cedette. Non si inginocchiò. Non perché fosse folle. Ma perché aveva capito che c’è qualcosa di peggiore della morte: rinnegare ciò che si sa essere vero. Perché la verità non è in vendita. E la coerenza nemmeno. Così lo condannarono a morte. Quando pronunciarono la sentenza, disse ai suoi accusatori: «Forse tremate più voi nel pronunciare questa sentenza che io nell'ascoltarla». Poi consegnò il suo corpo al fuoco, ma non il suo pensiero. Il 17 febbraio lo legarono al palo e accesero il fuoco. Volevano fare un esempio. Ne fecero un SIMBOLO. Perché da quel rogo non uscì solo fumo. Ne uscì un’idea: che niente e nessuno può mettere in catene una mente libera. E il libero pensiero, quando provi a bruciarlo, non si consuma. Si propaga. Si può spezzare una voce. Ma non una convinzione. Oggi Giordano Bruno è riconosciuto come uno dei più grandi filosofi mai esistiti. Le sue idee fanno ancora discutere. Il suo coraggio ancora turba. Perché basta una mente che NON SI PIEGA per incrinare un intero sistema. E allora ricordiamo e rendiamo omaggio a Giordano Bruno, martire del libero pensiero. Guendalina Middei, Professor X #giordanobruno #storia #anniversario
Southern Man (Live) · Crosby, Stills, Nash & Young 4 Way Street ℗ 1992 Atlantic Recording Corporation for the United States and WEA International for the world outside of the United States Engineer: Bill Halverson Bass Guitar: Calvin Samuels Guitar, Vocals: David Crosby Producer: David Crosby Guitar, Organ, Piano, Vocals: Graham Nash Producer: Graham Nash Remastering Engineer: Joe Gastwirt Drums: Johnny Barbata Guitar, Vocals: Neil Young Producer: Neil Young Guitar, Organ, Piano, Vocals: Stephen Stills Producer: Stephen Stills Writer: Neil Young
Be-Bop-A-Lula (Remastered 2010) · John Lennon Rock 'N' Roll ℗ 2010 Calderstone Productions Limited (a division of Universal Music Group) Released on: 2010-01-01 Producer: John Lennon Engineer, Remixing Engineer: Roy Cicala Recording Second Engineer: Jim Iovine Mastering Engineer: Greg Calbi Composer Lyricist: Gene Vincent Composer Lyricist: Tex Davis
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026
Ένα ντοκουμέντο μνήμης και σεβασμού προς τους 200 αγωνιστές που εκτελέστηκαν για να μη ξεχαστεί ποτέ η θυσία τους. Κανείς δεν γνώριζε μέχρι σήμερα ότι υπάρχουν φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του 1944 στην Καισαριανή. Σήμερα ένας Βέλγος πωλητής ανάρτησε στο eBay οκτώ μικρές φωτογραφίες ενός άγνωστου Γερμανού στρατιωτικού προκαλώντας συναγερμό στους ερευνητές. Πρόκειται για τις πρώτες γνωστές λήψεις από την εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανή. Καλοντυμένοι αγέρωχοι και με το κεφάλι ψηλά οι μελλοθάνατοι φτάνουν τραγουδώντας από το Χαιδάρι λίγο πριν οδηγηθούν στον θάνατο. Ο ψυχρός φακός του κατακτητή συναντά το μεγαλείο των κομμουνιστών αγωνιστών και οι λέξεις «ηρωισμός» και «θυσία» μετατρέπονται πια σε αδιάψευστη εικόνα. Οι φωτογραφίες έχουν ανέβει στο Greece at WWII Archives, ώστε να είναι προσβάσιμες σε όλους.
The Roman Sun Dial at the Temple of Apollo in Pompeii is like the ancient world's version of a smartwatch, minus the notifications. Picture this: a sophisticated piece of tech, not powered by batteries, but by the good old-fashioned sun, sitting elegantly in one of the hippest spots in town. This wasn't just any sundial; it was the iPhone of its day, situated in the VIP lounge of Pompeii, the Temple of Apollo. Roman Empire
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026
Shoot Out At The Fantasy Factory · Traffic Shoot Out At The Fantasy Factory ℗ 1973 Universal Music Operations Limited Released on: 1973-01-01 Associated Performer, Producer, Vocals, Composer Lyricist: Steve Winwood Associated Performer, Producer, Composer Lyricist: Jim Capaldi Bass Guitar, Associated Performer: David Hood Drums, Associated Performer: Roger Hawkins Engineer, Studio Personnel: Jerry Masters Studio Personnel, Engineer: Steve Melton Associated Performer: Reebop Kwaku Baah Associated Performer: Chris Wood
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026
Στην οδό Σόλωνος & Σοφ. Βενιζέλου 11, Χαλάνδρι Αττικής Χρόνος Κατασκευής : 1875-1900 Διώροφο γωνιακό κτίριο με δυτικοευρωπαϊκές επιρροές στα μορφολογικά χαρακτηριστικά του. Το κτίριο οργανώνεται σε σχήμα Γ με διώροφους πυργίσκους και ανοιχτούς εξώστες στον όροφο. Δυτικότροπη επιρροή στα γείσα, στις απολήξεις και κορυφές της στέγης καθώς και στους πυργίσκους- εξώστες. Οι πυργίσκοι καλύπτονται από ξύλινη τετράρριχτη κεραμοσκεπή που προεξέχει. Δείγμα της γραφικής αρχιτεκτονικής που ακολουθήθηκε από τις βίλλες που έκτισε η μεσοαστική τάξη μετά το 1880 στα εξοχικά προάστια της Αθήνας. Πηγή: (https://diathrhtea.blogspot.com/2019/08/11-1875-1900-1880-13314906427-05-1999.html)
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
A framed outdoor room. Stone walls and pergolas define an exterior living space that feels protected yet open. The architecture sets clear boundaries while remaining permeable—inviting light, air and views to move freely through the space. 📍 Paros 📐 Design: Studio 265 Architecture + Building Studio 265 Architecture + Building
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)